Vorige week vierden we het Hoogfeest van Pasen. Volgens de scholatraditie hebben we die Romeins gezongen met vijf psalmen en met weglating van de kapittellezing en de hymne.
Deze zondag is het de achtste dag van Pasen, en die heeft vele titels. Naast Beloken Pasen zijn daar: Octaafzondag van Pasen / Zondag II van Pasen / Zondag I ná Pasen / Barmhartigheidszondag.
Hoe dan ook gebiedt ons Antiphonale Monasticum wat te doen: zie blz. 236: ‘Omnia ut in dominica Resurrectionis’ (Alles zoals op Paaszondag), behalve de Magnificat-antifoon.
En verbonden hiermee leest de Kerk vandaag het Evangelie dat Jezus op de achtste dag van zijn verrijzenis de leerlingen nogmaals bezoekt en dat ook Thomas, de ongelovige, Hem ontmoet en zijn geloof belijdt. In de Magnificat-antifoon zien we dit thema terug.
Acht dagen lang beleeft de Kerk als het ware (Paas)zondag en worden dezelfde psalmen in de Lauden en vespers gebeden. Vandaag vieren wij de vespers weer monastiek en zingen we als vierde psalm de Paaspsalm In exitu. En net als vorige week zondag klinkt wederom het Hæc dies – Dit is de dag die de Heer heeft gemaakt, laten we juichen en ons verheugen.